Regelmatig geef ik behandelingen op afstand. Dat betekent dat ik 30 minuten energie geef, aan iemand die dit nodig heeft en voor mijn ogen speelt zich dan altijd een verhaal rondom deze persoon af.
Dit keer was het een kleine jongen van 6 jaar. Hij veranderde in een blauwe planeet die eerst hard om zijn eigen as heen draaide en daarna rustiger om het centrum van zijn eigen (verder lege) universum.
Er gebeurde te veel om hier op te schrijven, maar zijn moeder liet me na afloop weten dat het allemaal precies klopte! Haar zoon draaide sinds hij kon lopen altijd al heel graag rondjes om zijn eigen as en maakte vroeger op die manier contact met zijn eigen universum.
Hoe het kan dat ik dit allemaal zie weet ik niet. Ik stel me open en het komt vanzelf. Ik kan het niet vooraf bedenken en ook niet sturen. Ik heb geen foto, geen voor-informatie, alleen maar een naam en een vraag. Ik tap in en dat is het.
Deze behandelingen maken me ontzettend dankbaar, omdat ik zo goed merk dat er meer is dan alleen mijn eigen lijf en gedachten. Er is daadwerkelijk een groter geheel waar we deel van uitmaken. Dat geeft iets geruststellends. En ook iets wonderbaarlijks. Dat ik daar zomaar bij kan en mag en dat anderen daar weer wat aan hebben! Dat ontroert me keer op keer.
Ik dank iedereen die mij om een behandeling op afstand vraagt, want dat vraagt vertrouwen. En ik dank het grotere bewustzijn, omdat het er voor ons is.
Ook jij kan daar contact mee maken. Voel dat je deel uitmaakt van een groter geheel, als je in het bos loopt, als je van kunst geniet, piano speelt, naar een kind kijkt, of simpelweg contact maakt met een ander mens. Misschien voel je dan ook iets van die prachtige magie van het leven. Ik wens het iedereen toe.
Reactie plaatsen
Reacties