Regelmatig geef ik behandelingen op afstand. Dat betekent dat ik 30 minuten energie geef, aan iemand die dit nodig heeft en voor mijn ogen speelt zich dan altijd een verhaal rondom deze persoon af.

Nee, ik kan niks bewijzen. Ik kan niet aantonen dat er een onzichtbaar team om ieder mens heen staat dat helpt als een mens erom vraagt. Een team dat beschermt, dingen op je pad brengt, je een bepaalde kant op stuurt om je te helpen met het leven op aarde.

Mensen die bij mij komen voor een energetische behandeling laten mij vaak twee bewegingen zien.

Mijn goede vriendin en ik hebben ons de afgelopen jaren bekwaamd in 'hicksen'. Het schijnt Duits voor 'hikken' te zijn, maar dat is niet waar wij het voor gebruiken. Bij ons is het een variant op 'fixen', oftewel: manifesteren, waartoe we door de lezingen van Esther Hicks (vandaar het woord) werden geïnspireerd. We worden er steeds beter in en zo nu en dan komt er een echt manifestatie-pareltje langs! Neem nou twee weken geleden.   

Ruim drie jaar geleden zei ik mijn baan op. Zonder ander perspectief, maar het ging niet meer. Ik had lucht nodig, ruimte om weer te ademen. Ik wilde niet meer geleefd worden, maar zelf leven. Jaren van zorgen voor de kinderen en een drukke baan hadden me uitgeput. Ik sliep niet meer, kon niet meer ontspannen en voelde me gevangen.

Mijn kinderen leren me veel, maar met wat inspiratie en hulp van boven, kan ik mijn kids zelf ook mooie levenslessen meegeven. Zo’n 10 jaar geleden speelde onderstaand verhaal zich af. Een heerlijke levensles over taart, slagroom en anders kijken.

Inzichten komen op de gekste momenten. En mijn kinderen zijn daar regelmatig prachtige spiegels voor geweest. Mijn oudste wordt over ruim een week alweer 15 jaar. 6 jaar geleden gaf ze mij een les in tunnelvisie en loslaten die ik niet snel vergeet…